Motie van Lafkeuring

Rutte staat al weer te glimlachen. Hij gokt er op dat ons geheugen net zo slecht is als het zijne.

Precies de uitkomst die ik had verwacht.

Rutte staat al weer te glimlachen. Hij gokt er op dat ons geheugen net zo slecht is als het zijne.

Het parlement heeft gaslighting vannacht officieel tot normaal politiek instrumentarium verheven. De meerderheid van de Kamer vindt het prima als je keihard en aantoonbaar en openlijk tegen ze liegt.

Je kunt er cynisch over doen, en zeggen dat politici altijd al logen.
En dat is waar.
Maar zo openlijk, en dan dankzij het ‘nieuwe leiderschap’ van Kaag, en Hoekstra, en Segers, gewoon kunnen blijven zitten…
dat is heel wat anders.

En dan de NOS die meteen daarna aan Rutte alleen maar vraagt hoe hij zich voelt (WTF?) en ter afleiding iets onbegrijpelijks over corona vraagt…

Gooi die rechtsstaat maar weg.

Voor wie het niet helemaal meekreeg

(of skip hier direct naar het debat zelf)

Rutte heeft aantoonbaar gelogen. Hij wist zeker dat hij het in de kabinetsformatiegesprekken nooit over Omtzigt heeft gehad met verkenners Ollongren en Jorritsma. Ook die twee laatsten konden zich daar niets van herinneren. Maar in het verslag van het gesprek door ambtenaren, is het juist het grootste en eerste onderwerp van het gesprek. Nu ze zijn betrapt zeggen Rutte, Jorritsma en Ollongren dat ze blijkbaar een ‘verkeerde herinnering’ hadden. Zo gaat dat na een week, dan weet je plotseling helemaal niks meer.

De nieuwe verkenners (Van Ark en Koolmees, die Jorritsma en Ollongren vervingen) bevestigden dat er in de eerste fase van de verkenning niet was gesproken over Omtzigt. Ook dat was niet waar, blijkt uit de stukken.

De kritiek op Rutte gaat eigenlijk niet meer zozeer om Omtzigt, maar spitst zich toe op de zogenaamde Rutte-doctrine. Die heeft intussen zelfs zijn eigen wikipedia pagina: Rutte vindt dat “interne discussies tussen ambtenaren onderling en met bewindspersonen niet gedeeld hoeven te worden met journalisten en met de Tweede Kamer. Volgens Rutte is dit om vrijuit te kunnen discussiëren zonder bang te hoeven zijn om aangekeken te worden op onverstandige ideeën. Critici verwijten dat dit bijdraagt aan een cultuur van verhullen en misleiden.”

Bovendien houdt het niet op bij het weghouden van informatie van het parlement.

Na de racistische toeslagenaffaire, de bombardementen op Hawija, Rutte’s persoonlijke (mislukte) poging om kostte wat het kost de dividendbelasting af te schaffen ten gunste van vooral buitenlandse aandeelhouders, Datsjabezoek Halbe Zijlstra, de bonnetjesaffaire en nu de Omtzigt affaire, bleek Rutte niet alleen informatie te hebben achtergehouden, maar gewoon glashard te hebben gelogen tegen het parlement.

Er was nog iets, wat het beeld van ondemocratisch leiderschap verder versterkt:
Rutte bleek anderhalf uur eerder ingelicht te zijn over de notities over Omtzigt en de verkenning, dan de rest van het parlement, door een anonieme informant. Dat mag natuurlijk niet. Rutte doet alsof het hem overkwam: hij weigert de naam van de informant te noemen, die hem zomaar zou hebben gebeld. Niets hiervan valt te controleren, aangezien Rutte weigert te vertellen om wie het gaat.

Wel probeerde Rutte het vrijgeven van de aantekeningen van de gesprekken tegen te houden, omdat “openbaarmaking van de stukken tot emoties zou kunnen leiden…”

Samengevat was dit de reactie van de Tweede Kamer:

Rutte kreeg op drie stemmen na een motie van wantrouwen. Was die motie aangenomen, dan was zijn carrière over geweest. Zelfs de meest gezagsgetrouwe partij van het land, de mannenbroeders van de SGP, steunden die motie.

Maar D66, CDA en CU hebben Rutte gered. Zij steunden alleen een motie van afkeuring. Dan zeg je dat je het niet eens bent met iemands beleid, maar hem wel vertrouwt, en dan kan hij dus doorgaan.

Snel verslag van de laatste uren van het Omtzigtdebat

Startpunt: vrijwel heel de Kamer steunt de motie van wantrouwen. De meeste journalisten en politici gaan er inmiddels van uit dat Rutte de nacht niet overleeft. Iedereen, behalve wie wat minder naïef is over D66, CDA en ChristenUnie.

Er zijn al vele uren in het debat gaan zitten. Rutte heeft een speech gehouden waarin hij af leek te gaan treden als partijleider en toekomstig premier, maar waarbij hij op het laatste moment ineens alleen maar gratuit sorry zei voor zijn slechte geheugen, en gewoon aan bleek te willen blijven.

Dan worden de eerste verkenners (Ollongren en Jorritsma) naar de Kamer geroepen, omdat iedereen zeker wil weten of Rutte nou liegt of niet.

Dieptepunten vannacht: (ik heb een paar stukken van de 13 uur aan debat niet gekeken, dus het was vast vaker heel erg)

Verkenners en Rutte hebben precies hetzelfde zeer plaatselijke ‘geheugengat’

Jorritsma die eerst geen herinneringen aan een gesprek over Pieter Omtzigt heeft, en vervolgens (op vragen van oa Klaver) uitgebreid anekdotes over dat gesprek vertelt.

Jorritsma die aantoonbaar liegt, en beweert dat er op 22 maart uitgebreid gesproken is over de mediaberichten over ‘de fluistercampagne rond Omtzigt’, terwijl dat gewoon niet kan, want die stond pas een dag later in de krant. Ook staat er in de stukken een verwijzing naar een artikel van Ariejan Korteweg, wat toen gewoon nog niet geschreven was.

Jorritsma staat zelfs te vertellen dat ze haar telefoon op mute had gezet, en daarna die ochtend wakker werd gebeld. Maar verder weet ze ineens elk detail van het gesprek met Rutte weer, alles behalve alles over Omtzigt, en babbelt ze er vrolijk over in de Kamer, naast verhaaltjes over taart en andere gezelligheid.

Ollongren steekt vervolgens Rutte een reddingsboei toe, door twee uur lang (ja echt twee uur) eigenlijk precies net géén antwoord te geven op één simpele vraag.
De angel uit het debat halen door mensen kapot doodmoe te lullen; dat is een klassieke gaslighting techniek, waarbij je de ander uiteindelijk gelijk gaat geven ondanks de leugens, gewoon van vermoeidheid en om er vanaf te wezen.

Ollongren die stellig beweert dat er zekers te weten nóóit over een “functie elders” is gesproken, waarbij Rutte flink zit te knikken – over het deel van het gesprek waar ze allebei van zeggen dat ze er geen herinnering van hebben.
Guus Valk: “Ollongren kan zich niet herinneren hoe het over Omtzigt is gegaan, maar weet wel zeker dat het niet aan het begin van het gesprek was.”

Een omgekeerde “Et tu, Brute

Kaag
Dan komt de dolksteek van Kaag. Die een enorm hautain babbelverhaal houdt over democratische rechtsstaat, bestuurlijke vernieuwing en vertrouwen. En eindigt met de impliciete mededeling dat ze pist op al die zaken en weigert om de motie van wantrouwen te steunen. Ze houdt Rutte dus in het zadel, samen met Hoekstra en Segers.

Daarna volgt nog een warrig mistveld over petten, en dat Rutte liegt als partijleider, en niet als premier. Of zoiets.
Veel waziger wordt het vanavond niet.

Er volgt nog kwartiertje met formalistisch gezever als mistgordijn van Kaag, inclusief behoorlijk giftige opmerkingen richting links.

Esther Ouwehand weet aan Kaag de uitspraak te ontlokken dat ze als ze Rutte was, ze absoluut zou aftreden. En dat ze eigenlijk niet met hem wil regeren.
Maar dat is gelul, want het zijn juist Kaag en Hoekstra die Rutte in het zadel houden. En na het debat ziet Kaag ineens een prima toekomst samen met Rutte, hij hoeft alleen nog maar even na te denken over hoe hij het vertrouwen terug kan winnen, joh.

 

Hoekstra gaat nog een beetje verder dan Kaag. Zijn aankondiging dat hij een dolk in Omtzigt zijn rug steekt, begint hij met… een citaat van Omtzigt.
Dit is echt niet meer normaal. Niet alleen het gelieg van Rutte, Jorritsma en Ollongren wordt geen strobreed in de weg gelegd, nee, Kaag en Hoekstra doen er gewoon vrolijk aan mee.

Ook Hoekstra komt met een warrig verhaal over de petten van Rutte, en dat er weliswaar problemen zijn met het ‘waarheidsgehalte’ maar dat de leider van de VVD een andere Rutte is dan de premier. Ongelofelijk gelul.

 

Segers kwam nog doen alsof het allemaal aan de procedure ligt.
Dat is aan de ene kant waar: sinds de koning geen rol meer heeft in de formatie is de macht voor grote partijen zwaar toegenomen en veel te groot.
Maar het is ook een bliksemafleiding van jewelste.

Ook hij gaat de motie van afkeuring ipv wantrouwen steunen, dat kon je al zien aan zijn gezicht voordat hij het woord nam.

Anderen

Tussendoor kwamen natuurlijk ook de anderen.

Azarkan was scherp en goed.
Azarkan: “Dit gaat over of wij als Kamer accepteren dat de leider van de grootste partij tegen ons liegt. Hij loog al over Hawija, over 2 miljard aan aandelen en Ongekend Onrecht. We zijn niets waard als we dat accepteren.”

Voorzitter Arib was weer behoorlijk irritant aan het snuiven en zuchten – doet ze bijna nooit als iemand van de regering aan het woord is – en steeds mensen aan het interrumperen als dat niet nodig was.

Volt: Heel de campagne van Volt was het “Positief! Constructief zus, positief zo!”
NOS: “Fractievoorzitter Dassen is voor het eerst aan het woord in de Tweede Kamer en is heel kritisch en teleurgesteld over de huidige politiek van “wantrouwen en het wegwuiven van verantwoordelijkheid”. “Het voelt als een koud bad.””

…Dat ging snel.

BBB
De nieuwe loot aan het extreemrechtse firmament, de BBB, is al ontmaskerd als een ‘beweging’ die niets te maken heeft met echte boeren, maar die is opgericht door marketeers van een paar grootbedrijven, die ellende leveren aan de bioindustrie. Maar Caroline van der Plas blijkt met de allersimpelste trucjes de willige pers al te kunnen bespelen.

NOS:
“Keer op keer wordt het vertrouwen van burgers beschaamd”, aldus Van der Plas. Ze zegt dat in verkiezingstijd “sappige wortels worden voorgehouden”, maar later blijken er volgens haar “knollen voor citroenen verkocht”. “Nederland gelooft er geen ene biet meer van.”

Lieve journo’s, je snapt toch wel dat dit soort zinnetjes zijn ingestudeerd om lekker oubollig, puur en blotepoteboers op je over te komen, door de marketingafdeling van captains of bioindustrie?
Herhaal die shit toch niet.

Van der Plas heeft verder geen bijdrage die er toe doet, het is spuit elf die telkens op zeer traag tempo opnieuw een vraag stelt die al lang is geweest.

Dan is Baudet. Baudet is boos dat er iemand liegt en hij het niet zelf is.

Ik moet toegeven dat de bijdrages aan het debat van Schreeuwwitje wel goed zijn. Hij is fel, af en toe de ouwe plaat die we allemaal kennen, maar hij stelt goede vragen, veel beter dan een deel van links, en dat is niet goed.

Naast Wilders zijn met name de bijdrages van Farid Azarkan, Esther Ouwehand en soms ook Marijnissen goed.

Sylvana Simons heeft een erg goed verhaal op het eind, als de rest al lang half slaapt van vermoeidheid. Toch is zij duidelijk ook gesloopt, net als iedereen, en ze verspreekt zich, waardoor ze de verkeerde motie steunt. Bij het stemmen gaat het gelukkig wel goed.

Twee andere partijen, waaronder Volt, stemmen wel echt verkeerd, en komen na de stemming naar Arib toe. Maar die is onverbiddelijk: “Dat zal aan het verslag worden toegevoegd”. Want stemmen is stemmen, dat kan je achteraf niet zomaar even nog eens doen.

Het afroepen van de moties bij de stemmingen gaat best snel. Als je per ongeluk verkeerd stemt (in dit geval zeiden ze ja tegen een motie waar ze nee tegen hadden willen zeggen), dan kun je dat nog corrigeren voordat de volgende partij zijn stem uitbrengt. Daarna ben je te laat. Deze partijen waren allebei te laat.

Veel maakte het deze keer niet uit, want met of zonder hun stem veranderde de meerderheid niet.

De regel is er voor bedoeld om te voorkomen dat partijen hun stem eeuwig blijven veranderen. (Oh we hebben nu toch wel een meerderheid, weet je wat, we stemmen even opnieuw, zeggen we wel dat we ons hebben vergist)

Dus nu staat wel in de handelingen (het verslag) dat de partijen eigenlijk anders hadden willen stemmen, maar het verandert verder niets aan hun stem, die blijft zoals ze die de eerste keer deden. Dat kan soms veel lulliger uitvallen.

Jesse Klaver
Nog even wat meer aandacht voor Klaver. Die steunt godzijdank de motie van wantrouwen, maar iedereen op Twitter hield van tevoren zijn hart vast of hij dat wel zou doen.

Hij is de afgelopen dagen betrapt op het bij voorbaat opgeven van zogenaamde hoofdpunten van zijn partijprogramma.
‘Halvering van de veestapel’: geen ‘principekwestie’ voor GroenLinks.
Moeilijke formatie als het gaat over het klimaat? Nee joh, Klaver denkt dat het ditmaal ‘minder ingewikkeld’ is: Fuck dat groen.

Over migratiedeals met de Europese Unie, waar de formatie in 2017 op klapte, staat bij GroenLinks: “Wij zijn niet van plan dat op te spelen, zouden het groot kunnen maken, gaan we niet doen.”
De vluchtelingen die verdrinken of stikken in slavenkampen, bedanken je Jesse. Fuck dat links.

Over de samenwerking met linkse partijen zegt Klaver dat de PvdA dichter bij GroenLinks staat dan de SP. Over een andere linkse partij: “wat betreft stikstof is het voor de Partij voor de Dieren nooit goed genoeg”.

Kabinet met Rutte? Jesse zegt: ‘Wil graag’. Letterlijk, in de documenten rond de verkenning.

Alsof dat nog niet triest genoeg is allemaal, probeert Jesse direct na het verraad van D66 en CDA, om zoete broodjes met ze te bakken. Woorden van verbinding die op dit moment in het debat totaal niet op zijn plaats zijn (op dat moment weten we nog niet eens of Rutte zelf ontslag zal nemen, en is het juist zaak om de druk op te voeren). Maar Klaver slijmt liever naar de macht.

Dat is dus wel de bijvangst van vanavond: als GroenLinksers nu nog niet door hebben dat ze van Klaver af moeten, eindigen ze echt als de PvdA.

In de rode uitklaptekst heb ik hier trouwens nog een kleine prijsvraag voor de GroenLinksers onder mijn vrienden, die ik waardeer en ik liever in mijn buurt houd.

Je hebt misschien wel eens gehoord van de sociaal-liberale “derde weg’ die in de jaren negentig onder Wim Kok, Blair en Clinton werd ingevoerd in de sociaaldemocratische partijen in Nederland, VK en VS. (Als je er nog niet zoveel van weet, zoek er wat over op, het is ontzettend belangrijk voor wie de Nederlandse politiek wil begrijpen, en nog meer voor de huidige positie van GroenLinks)

Volgens critici vond Kok deelname aan het centrum van de macht belangrijker dan zijn principes, en verloochende hij alles waar de sociaaldemocratie voor stond. Kok bestreed dat eigenlijk niet eens, en zei in 1995 dat het “afschudden van de ideologische veren” ook een bevrijding kon zijn.

Of je dat nu met hem eens bent of niet, zijn voorbeeld werd door sociaaldemocraten in veel landen gevolgd, en een duidelijke ‘ derde weg-isme’ blijkt eigenlijk niet te bestaan of te herkennen: het beleid wat sociaaldemocratische partijen sindsdien in grote delen van Europa en VS uitvoeren, kun je grotendeels samenvatten met de term neoliberalisme.

Ok, de prijsvraag, zonder spieken:

Vraag 1:
Hoeveel zetels had de PvdA in de laatste verkiezingen voor Kok begon aan zijn derde weg’? (1989)

Tweede vraag:
Wie was ondanks een verkiezingsnederlaag nog de grootste partij toen Kok officieel zijn ideologische veren dumpte?

Derde vraag:
Hoeveel zetels heeft de PvdA nu?

Daarmee was de vrolijkheid wel ten einde. En ook het debat.

Rutte

Rutte, direct na het debat: “Wij zijn één persoon.”
Hij verwerpt de onbegrijpelijke verdediging die CDA en D66 hem gaven (over VVD leider Rutte die loog maar premier Rutte die OK was en mocht blijven, of zoiets.)

Mark lacht al weer. ‘Wij Rutte hebben er zin an.’
Hij noemt zichzelf zelfs alweer de premier.
Geen moment gedacht dat hij zou opstappen, zegt hij.

De NOS neemt haar rol als waakhond der democratie, pardon, ik bedoel woordvoerder van de status quo, weer super serieus:
“Hoe voelt u zich?”

Media

Later vragen een paar journalisten van BNR en NDnl zich af of CDA, D66 & CU wel in een kabinet met Rutte willen. En wat er gaat gebeuren als ze weigeren, wordt het scenario van nieuwe verkiezingen dan niet “een stuk waarschijnlijker”?

Ik snap eerlijk gezegd niet helemaal hoe je heel de avond hebt kunnen kijken, en dan nog steeds twijfelt of ze wel met Rutte willen.

Mijn reactie:
“De scenariovraag is eigenlijk simpel. De vraag is niet of CDA / D66 / CU met hem willen regeren, maar of jullie, lieve Nederlandse media, dat laten gebeuren.

Als jullie toon fel is zullen ze er niet aan beginnen. Als jullie toon NOS is, doen ze het wel.”

En daarmee kun je mijn verwachting dus wel uittekenen.

 

(Titel: eerlijk (en met toestemming) gejat van Charlotte Bouman)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *