Nederlands grootste denker over integratie

De belangrijkste ideeën van Nederlands grootste denker: Willem Schinkel. In mijn woorden.

Willem Schinkel is een Rotterdamse filosoof en socioloog. Hij is ook al jaren de scherpste denker die we hebben in dit land.

Maar niet altijd de meest toegankelijke. Zelf heeft hij daar wel eens over gezegd dat je ideeën niet te hapklaar en easy listening moet maken, omdat ze dan hun waarde verliezen. Je denkt als luisteraar dan te snel: “Okay, dat zal dan wel”, en gaat door met je leven. Maar als je echt moeite moet doen om iets te begrijpen, dan pakt het je, dan begrijp je meer dan alleen de oppervlakte van een idee.

Wat ik hier ga doen is dus een beetje blasfemisch. Ik ga Schinkels ideeën over integratie (die al stammen uit 2008 en daarvoor) heel kort proberen samen te vatten, en als het lukt juist wel toegankelijk. In mijn eigen woorden.

Integratie

Allochtonen, werklozen, ex-gevangenen, mensen die ooit kanker hebben gehad: ze hebben iets gemeen. Ze moeten van de overheid allemaal integreren of zelfs reïntegreren en eindelijk eens participeren, want ‘ze staan nu buiten de samenleving’.

Oh ja? Waar staan ze dan? In België? In zee?

Als je eist dat iemand integreert, zeg je dat hij er niet bij hoort. Prachtig eigenlijk. Eerst zeg je: ‘je hoort er niet bij’, en dan zeg je: ‘maar je moet er wel bij willen horen.’

Het is natuurlijk larie. Nederland is geen natie van witte gezonde mensen met een goede baan. Nederland bestaat uit iedereen die er is, dus ook baanlozen, ook chronisch zieken, ook mensen die de wet wel eens hebben overtreden en ook mensen met een ander kleurtje dan de premier van alle "gewone" witte Nederlanders.

De eis tot integratie is bovendien onoplosbaar. Als de enige reden waarom iemand moet integreren is, dat hij “er nu niet bij hoort”, dan hoort hij er straks ook niet bij. Iemand die in een rolstoel zit, of allochtoon is, of lager opgeleid, of … (vult u maar in) kan immers integreren en participeren tot hij of zij een ons weegt, maar zal er nooit helemaal bij horen. In het beste geval wordt zo iemand een “gereïntegreerde ex-werkloze” of ex-junk. Een “goed geïntegreerde Nederlander van niet-westerse afkomst”.
Dat is iemand die bijna net zo goed is als een echte. Maar niet helemaal.

Integratiebeleid is een beleid waarmee de samenleving zich probeert te zuiveren.

Een samenleving die vast zit in een dystopisch denken.

Een utopisch denkend land streeft naar een betere versie van zichzelf, maar dat doet Nederland niet.
Ze ziet zichzelf als af, als ideaal. Maar ach en wee, ze wordt bedreigd. Door teveel vluchtelingen, door teveel arbeidsongeschikten, door junks, analfabeten, fraudeurs, antiracisten, bejaarden, mensen die maar niet beter willen worden en teveel kosten, en noem alle gevaren van buiten maar op.

Het ligt nooit aan ons. Alle problemen zijn de schuld van de anderen. En om de schuld aan de anderen te kunnen geven, otheren we die ander, en eisen vervolgens integratie – waarmee we trouwens eigenlijk assimilatie bedoelen.

Ons geduld is onderhand op. Je bent helemaal geen witte man met een goede baan en gezondheid en tussen de 30 en 55 jaar! Wat is er mis met je, wil je soms niet integreren? Je staat buiten de samenleving hoor!

Bas Thijs
(in de hoop dat ik Schinkel niet teveel geweld aan doe met deze nogal lompe verwoording. Check zijn bekendste boeken over integratie hier en hier, of zijn nieuwste boek hier.)

Credits
illustratie op basis van
– Tablet Machine by Fantus, Bernard [CC BY-SA 4.0], via Wikimedia Commons
en
– Silhouette square invert by J E Theriot, [CC BY 2.0] via Flickr.

4 gedachten over “Nederlands grootste denker over integratie”

    1. Ik weet niet wat je dilemma is, maar dank voor het fragment. Dat er ongeveer hetzelfde staat komt wellicht doordat het fragment ook Willem Schinkel betreft 🙂
      Ik wist niet dat er nog iets van de Zomergasten uitzending met hem (uit 2008) online stond. Die aflevering was absoluut geweldig!

  1. Lieve Grutjes,

    Met ouders welke beide Nederlander met migratieachtergrond zijn, en dan ook nog eens twee hele verschillende landen/culturen, worstelt mijn dochter met “Identiteit”. Net zoals Ik, haar vader, en mijn vrouw, haar moeder, gedaan hebben en eigenlijk nog steeds doen.

    Mijn dochter zal, als “mengelmoesje”, uiteindelijk zelf moeten ontdekken waar haar (gevoelsmatige) identiteit gevonden kan worden. Wie is ze in de kern. Mag ze dit eigenlijk wel ?

    Wij zijn Nederlanders, op grond van dat papiertje en alle daarbij behorende rechten en plichten, maar zullen nooit, begrijp me nu heeeeeeel erg goed, “Hollander” zijn. Niet omdat anderen dit verhinderen maar een gevoelsmatig aspect.

    Nu moet ik zeggen dat de tand des tijds juist hier iets in kapot gemaakt heeft. Ik en mijn vrouw mochten destijds onze trots over onze identiteit uitspreken, niets ten nadele aan de “Hollander”.

    Mijn dochter moet hier echter voorzichtig in manoeuvreren, alsof ze anderen het idee geeft, als ze dit ter discussie stelt, er niet bij te (willen of kunnen) horen, niet loyaal zou zijn, dat er iets zou ontbreken of zelfs dat ze zich buitengesloten zou voelen.

    Identiteit lijkt maar moeilijk bespreekbaar, alsof je het dan gelijk over uitsluiten gaat hebben.

    Ik zie dit ook in die vreselijke ontwikkeling dat men meer en meer recht tegenover elkaar gaat staan. Ik leg dit niet bij Links of Rechts neer. Ik leg de verantwoording bij iedereen neer.

    Als rechts het over identiteit heeft dan zal links hel snel een muur opwerpen omdat rechts zich op een racistisch hellend vlak zou begeven, niet even de adem inhouden en proberen te luisteren.

    Ik kan niet ontkennen dat er een monster aan het ontwaken is, beide kanten.

    Ik zou graag, bv op de NLvanonsallen FB pagina, daar eens een keer een gezonde discussie over willen zien. Wie zijn we nu eigenlijk, mogen we identiteit benoemen, mogen we verschillen zien, wat is jou plekkie, wat is mijn plekkie, wat delen we..

    Mijn vaders koffertje staat nog steeds onuitgepakt, hij heeft geleefd met het idee ooit weer naar huis te mogen.

    Rumah Saya Ayah

    1. Beste Rumah
      Ik vind je naam een beetje verwarrend. Je noemt je in het Maleis “mijn vaders huis”, terwijl je mailadres van een mijnheer *Nederlandse naam* is. We worden hier veel lastig gevallen door alt righters, dus ik heb geleerd een beetje voorzichtig te zijn. Mijn excuus als ik daarbij te wantrouwig ben geworden.

      Ik kan je verhaal over identiteit ook eigenlijk niet helemaal volgen. Volgens mij zou het je vrij moeten staan om je eigen identiteit te ontwikkelen. Rechts, centrum en ook velen bij links willen dat niet: je zou moeten integreren, waar dan assimilatie mee wordt bedoeld. Ik denk dat we zo snel mogelijk van dat idee af moeten.
      Maar wat je bedoelt met een monster wat aan beide kanten ontwaakt, ontgaat me.

      Grutjes is niet hetzelfde als NLvanOnsAllen. Als je op hun pagina wilt discussiëren moet je dat vooral doen. Ik heb zelf eerlijk gezegd het idee dat juist heel Nederland doorlopend aan het discussiëren is over onze gezamenlijke identiteit, en snap niet zo goed waarom dat eigenlijk vastgelegd zou moeten worden. Laat liever vele bloemen bloeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *