Laat jij je door de Sleepnetwet vangen?

Heb je in Nederland in een privémailtje kritiek op Erdogan, dan kun je op je vakantie in Turkije opgepakt worden, dankzij ónze geheime dienst. Dat is één van de gevolgen van de volkomen van de pot gerukte Sleepnet Wet die morgen in onze Eerste Kamer wordt behandeld.

Dit wil de Sleepnet wet: onschuldige Nederlandse burgers worden voortaan massaal getapt door onze eigen veiligheidsdiensten. Je facebookberichten, chats, persoonlijke mails en telefoongesprekken worden voortaan afgeluisterd en jarenlang opgeslagen. Niet alleen metadata dus, maar gewoon alles, ook de inhoud.

Overigens mogen die diensten ook voortaan je computer hacken. En je telefoon. Je energiemeter. Auto. En zelfs je pacemaker. Zelfs als je nergens van verdacht wordt. Oh, de AIVD mag bovendien een geheime DNA databank beginnen.

Ook krijgen veiligheidsdiensten in de praktijk toegang tot alle databases die er over je bestaan. Je schooldossier, de belasting, je parkeerkaart, je medische dossier, wanneer je volgens je telefoonprovider of de gemeente op de Wallen was, hoe laat je naar bed gaat, wat je met je dokter bespreekt over je ziekte, of en welke porno je kijkt.

Het gaat niet om toegangsverzoeken per persoon, zoals nu, maar om directe geautomatiseerde koppeling naar de volledige database. Dat is het verschil tussen een dartpijltje en een atoombom. De geheime dienst kan dan meekijken bij elk gegeven wat er maar geregistreerd wordt.

Dus in principe ook meekijken vóór eventuele anonimisatie. Dat verandert is één klap een enorm aantal data die nu relatief veilig over je vergaard worden, want anoniem, in zeer explosief materiaal. Materiaal wat makkelijk op straat kan komen te liggen.

Alle gegevens die uit dat alles voort komen, mogen onbeperkt gedeeld worden met geheime diensten van buitenlandse mogendheden, dus bijvoorbeeld met Trump, Erdogan en zelfs regimes als dat van Saoedi Arabië. Er is geen beperking op. Sterker nog, onze veiligheidsdiensten mogen je data in bulk met buitenlandse geheime diensten delen voordat ze zelf weten wat er in staat. En nog voor er een toezichthouder naar heeft gekeken.

Je houdt het niet voor mogelijk, en toch is dat wat in Plasterk’s wetsvoorstel voor de Sleepnet Wet staat. Dat voorstel is al aangenomen door de Tweede Kamer. En morgen, op dinsdag 11 juli 2017, zal de Eerste Kamer het voorstel behandelen.

Wil je nog meer shockerend nieuws? Er is behoorlijk veel kans dat ze het gaan aannemen.

Wil je geen lang artikel lezen, maar iets doen? Klik dan hier.

Nuance

“Maar Grutjes, minister Plasterk wil toch niet iedereen altijd afluisteren?”
Nee, niet héél Nederland zal continu afgeluisterd worden. Wel maandenlang hele steden, of bijvoorbeeld alle communicatie naar een bepaald land gedurende een jaar, of iedereen die wel eens op GS reageert. Het is, ook volgens het kabinet zelf, juist de bedoeling om ‘stelselmatig en op grote schaal’ te kunnen tappen.

Verdacht

Belangrijk is dat niet alleen verdachten worden getapt, maar iedereen, ook onschuldige burgers waartegen geen verdenking bestaat en die op geen enkele manier een bedreiging vormen. Nogmaals, het gaat om stelselmatig en op grote schaal afluisteren.

‘Maar is er dan niemand die iets doet?’

Jawel. De Raad van State, adviesorganen, de fractiespecialist van Plasterk’s eigen PvdA, talloze bedrijven zoals bijvoorbeeld KPN en Microsoft, de Nederlandse Vereniging van Journalisten, het College voor de Rechten van de Mens, Amnesty International en zo’n beetje alle privacy experts hebben gezegd dat dit wetsvoorstel een onveilig, antirechtstatelijk onding is. Maar Plasterk zet gewoon door.
De Tweede Kamer is daar helaas in meegegaan. Morgen gaat misschien de Eerste Kamer ook met hem mee. Maar er is nog hoop, en jij kunt via deze simpele tool helpen hen te overtuigen.

Lukt dat niet, dan geven we ook niet op.

Privacy is een grondrecht wat niet voor niks in de Grondwet en verdragen beschermd wordt. Bits of Freedom en anderen bereiden al processen voor om via de rechter hopelijk een aantal kanten van de wet ongedaan te maken. Maar dan krijgen we niet meer de hele wet in de papierversnipperaar. Beter dus om het niet zo ver te laten komen en nu actie te ondernemen!

‘Doe niet zo paranoïde. Onze overheid is best ok.’

Ja, de Nederlandse overheid is voor haar burgers heel wat beter te pruimen dan de gemiddelde dictator.  Dat is waar.

Wat ook waar is, is dat de PVV de op één na grootste partij van het land is. Het is niet ondenkbaar dat Wilders ooit het land zal leiden. Het is ook niet ondenkbaar dat Wilders ooit van het toneel verdwijnt en wordt opgevolgd door een nog extremer figuur. Die krijgt dan automatisch de beschikking over alle data die nu over je verzameld worden.

Nou even niet meteen “Godwin” blêren maar gewoon even luisteren: Tijdens de holocaust hebben de nazi’s in Nederland een ongelooflijk aantal joden vermoord. Slechts 27% overleefde. Dat is minder dan bijna alle andere landen.

Zelfs in Duitsland wist de helft van de joden die het land in 1933 telde, te vluchten, en overleefde dan zelfs nog 16% van degenen die achterbleven. In België overleefde 60%, in Frankrijk 75%.

Er zijn meerdere redenen te noemen waarom de nazi’s in Nederland zoveel meer joden konden vermoorden, maar één van de belangrijkste redenen is dat de Nederlandse overheid registreerde wie jood was. De nazi’s hoefden alleen maar naar het bevolkingsregister te lopen om te weten op welke adressen ze moesten zijn…

In 1943 konden de helden van het Verzet nog een flinke groep joden redden door het Amsterdamse bevolkingsregister op te blazen. Maar anno nu zou dat niet helpen: data die eenmaal wordt opgeslagen, staat meteen op talloze plekken tegelijk.

Als je vertrouwen in onze overheid hebt, is dat reuze fijn voor je gemoedsrust. Maar weet je zeker wat er over twintig jaar zal gebeuren? En hoeveel risico wil je met die gok lopen?

‘Maar ik heb niks te verbergen…’

Oh ja? Mag ik je iets vragen: heb je gordijnen thuis? Doe je de Wc-deur dicht als je op je werk moet poepen?
Je vindt het toch niet erg als ik een webcam in je slaapkamer installeer? Wat was ook alweer je pincode?

Wat betekent privacy voor jou persoonlijk?  Foto: Kai Schreiber (CC by-sa 2.0)

We hebben allemaal heel veel te verbergen. Sterker nog, het blijkt dat als je geen veilige ruimte hebt waar je jezelf kunt zijn zonder dat er continu iemand naar je zit te loeren, dat je dan je identiteit niet goed ontwikkelt. Je leert dan niet wie je eigenlijk bent, maar leert alleen maar om niet af te wijken, om je robotachtig te gedragen zoals alle anderen. Je ontwikkelt dan geen eigen persoonlijkheid.

Dat heeft met zelfcensuur te maken. Een heel praktisch voorbeeld: stel, je leest iets over het conflict in het Midden-Oosten. Of over kritiek op Erdogan. Durf je daar nog op te googelen als je weet dat elke website die je bezoekt kan worden opgeslagen, én doorgegeven aan buitenlandse diensten?
En hoe zit dat eigenlijk met journalisten, durven zij nog wel informatie te verzamelen over IS? Wat gebeurt er in hun dossier als ze een website van IS bezoeken? Is het wel gezond als zelfs journalisten niet meer alle informatie tot zich durven nemen?

Hoe democratisch is een land, als zowel de pers als het publiek zich begluurd weten en daardoor sommige dingen niet meer hardop durven zeggen?

Interesseert politiek je niet zo? Ok. Maar hoe vrij bespreek jij eigenlijk je seksualiteit met je partner als je weet dat Plasterk mee kan luisteren, óók als je geen computer gebruikt maar gewoon face to face praat in een ruimte waar ook een computer, telefoon of Smart TV aanwezig is? Zelfs al staan die uit?

Buitenlandse mogendheden

“Maar waarom zouden de AIVD of MIVD in godsnaam mijn gegevens delen met buitenlandse mogendheden?”

Omdat in de wereld van de geheime diensten de regel is: voor wat hoort wat.
Als wij bijvoorbeeld informatie willen van de Amerikanen over terreurdreiging, eisen zij wat terug.

Wat de VS het liefste wil, is geautomatiseerde toegang. Dan hoeft de NSA niet meer een verzoek te doen, maar kan ze gewoon zelf meekijken in dossiers, zelf aftappen op het internetknooppunt in Amsterdam (het op één na grootste knooppunt ter wereld), enzovoorts.
Precies dus wat de AIVD voor zichzelf heeft geregeld in de Sleepnet Wet. Precies wat ze door die wet ook voor de Amerikanen, Israëliërs of willekeurig welk land kan regelen. Landen zullen daar zeker om gaan verzoeken, en als de Nederlandse geheime diensten denken dat ze in ruil serieuzer genomen zullen worden of zelfs informatie kunnen krijgen, zullen ze het ook doen.

Dat is geen fantasie.

Track(ing) record

Zo bleek dat de Nederlandse geheime dienst in 2013 in slechts één maand tijd de gegevens van 1,8 miljoen telefoongesprekken met de NSA heeft gedeeld. Minister Plasterk bleek de Tweede Kamer ook nog eens meermaals verkeerd te hebben ingelicht hierover.
Toen ging het nog om metadata. Door de Sleepnet Wet mag straks ook de inhoud van gesprekken én dossiers volledig gedeeld worden.

Nederland staat al langer bekend als het “makke schoothondje“, aldus Edward Snowden: “Jullie diensten werken in feite voor de Amerikanen. Ze voeren gewoon uit wat wij ze vragen”. Hij waarschuwt stevig tegen het Sleepnet wetsvoorstel, wat feitelijk verder gaat dan de bevoegdheden van de NSA en het grove misbruik daarvan, zoals hij dat in 2013 aan het licht bracht.

Panopticon

Een panopticon is een 18e eeuws ontwerp voor een gevangenis. Een panopticon is zo gebouwd, dat één enkele bewaker alle gevangenen in elke cel tegelijk kan zien, corrigeren en dresseren. Gevangenen weten dat, maar ze weten niet of er op dat moment een bewaker kijkt. Het blijkt dat gevangenen zichzelf gaan censureren.


In Oost-Duitsland werkte dat ook zo. Daar was het niet speciaal de architectuur of techniek, maar de hoeveelheid spionnen die voor een panopticon zorgde. De Stasi, de geheime dienst, had maar liefst 91.000 voltijdse medewerkers en 200.000 informanten in dienst. Één op elke vijftig Oost-Duitsers werkte voor hen. Het gevolg: mensen vertrouwden hun eigen partner, vriendin of zoon niet meer.

Het Nederlandse Sleepnet van Plasterk zal uiteindelijk dezelfde werking hebben: het is dan niet de hoeveelheid spionnen of vreemde architectuur, maar haast onbegrensde bevoegdheden en techniek die voor een panopticon zorgen.

Chantage

In een samenleving waarin de staat alles ziet, en al haar burgers als verdacht behandelt, ook als zij geen verdachten zijn, wordt iedereen chanteerbaar en kan alles leverage geven. Je bekentenis tegen een vriend dat je als puber wel eens iets hebt gedaan wat niet mag. Die ene keer dat je vreemd ging. Die keer dat je een filmpje keek wat je akelig vond en snel weg klikte, maar wat als je eigen overheid je dreigt dat gegeven publiek te maken?

Dit is allemaal niet denkbeeldig. Bij de werving van infiltranten door de Nederlandse AIVD wordt chantage heel vaak genoemd als middel om mensen te dwingen om in het geniep voor de dienst te gaan spioneren.

Maar misschien nog wel belangrijker dan daadwerkelijke chantage, is de veel grootschaliger denkbeeldige chantage. Ik bedoel het panopticon. Wie niet bekeken wordt, maar weet dat hij bekeken kán worden, laat zich makkelijker disciplineren en dresseren. Wie niet gechanteerd wordt, maar bang is voor chantage, leeft toch in een samenleving die zich in toenemende mate baseert op angst in plaats van vrijheid.

Profileren

Het grote toverwoord van veiligheidsdiensten is profilering. “We kunnen nou eenmaal niet iedereen letterlijk dag en nacht in de gaten houden”, zeggen ze met veel spijt in hun stem, “dus we moeten keuzes maken.”
Dat klopt, natuurlijk. Zelfs de Stasi had maar één spion per 50 mensen.

Wat handig zou zijn, is als je vooral mensen schaduwt die je ergens van verdenkt. Maar vreemd genoeg gebeurt dat nu juist niet. Het overgrote deel van de middelen en tijd van de geheime diensten gaat niet zitten in het onderzoeken en volgen van verdachten, maar in profilering.

Wat is profilering eigenlijk?

Bij profilering probeer je een schifting te maken op basis van persoonskenmerken. In sommige gevallen is dat handig. Als je als ouderwetse speurder bijvoorbeeld een massamoordenaar zoekt die met een HEMA wekker een bom heeft gemaakt, kan het handig zijn om eens naar iedereen te kijken die afgelopen jaar een HEMA wekker heeft gekocht.

Wat is nu het probleem?
Ten eerste is de geheime dienst geen ouderwetse politiespeurder, zoals je ze op de BBC nog steeds ziet. Ze maakt niet achteraf een daderprofiel van een misdrijf, om de boosdoener op te sporen. Nee, waar geheime diensten (en in toenemende mate ook de gewone politie) zich mee bezig houden is preventive policing. Ze proberen te voorspellen wie er in de fout zal gaan. Daarbij is niet de beweging om zoveel mogelijk onschuldige mensen uit te sluiten (De butler had een alibi), maar blijft iedereen verdacht. Het gaat er immers niet om of de butler deze keer onschuldig was, het gaat er om of de butler in theorie ooit iets verkeerds zou kunnen gaan doen.
Iedereen die Engelse detectiveseries volgt weet dat butlers soms wel eens iets doen. Maar, denken we, iedereen is onschuldig tot het tegendeel is bewezen.
Geheime diensten maken echter geen grapjes over butlers, ze verheffen dit soort fictie tot staand beleid. Waar we qua film aan moeten denken is niet een Engelse detectiveserie met roestige oldtimers die door een nostalgisch landschap rijden, maar Minority Report.

Zo blijken vliegtuigmaatschappijen bijvoorbeeld al jaren je maaltijdvoorkeur door te geven, plus een shitload aan andere geautomatiseerd verkregen gegevens. Je begrijpt: iedereen die een halal maaltijd bestelt is een butler in het kwadraat.

Etnische profilering

We hebben allemaal gehoord van etnische profilering. Dat is simpelweg een ander woord voor discriminatie. Het mag dus ook niet. Toch blijft het gebeuren. De politie zegt: “We moeten boeven vangen, en mensen met een donkere huidskleur worden veel vaker betrapt op iets wat niet mag.”
Wetenschappers zeggen: “Ja, hèhè, als je bijna nooit witte mensen controleert, en wel steeds mensen met een donkere huidskleur aan de kant zet, natuurlijk vind je dan meer bij die laatsten. Als je voortaan bijna alleen witte mensen zou controleren, zou je vooral bij hen verboden dingen vinden.”
Politie: “Ja, maar dat doen we niet, want in onze ervaring vinden we vooral vaak iets bij mensen met een donkere huidskleur.”
Wetenschap: “Arghl…”

Profilering betekent eigenlijk: Niet een individuele dader vervolgen op basis van bewijs, maar groepen mensen tot verdachte bestempelen op basis van vooroordelen.

‘Maar we moeten terrorisme bestrijden…’

Bijna alle aanslagplegers waren al bekend bij de veiligheidsdiensten voor ze een aanslag in Europa pleegden. Voorbeelden zijn de daders van aanslagen in Brussel en Parijs.

Het probleem is echter dat de diensten het zo druk hebben met het verzamelen en analyseren van absurde hoeveelheden informatie, dat ze helemaal geen tijd hebben om er daadwerkelijk iets mee te doen. Ja, de daders van Parijs en Brussel waren tevoren al als verdachte figuren in beeld, maar er zijn zovéél verdachte figuren in beeld.

De Sleepnet wet van Plasterk lost dit niet op, ze maakt het probleem nog veel groter. Nog meer enorme hopen zinloze informatie, nog meer hooi op de hooiberg.
En nog meer stimulans om geen gedegen speurwerk uit te voeren. In plaats daarvan laten we computers op basis van vooroordelen (die we algoritmes noemen), hele bevolkingsgroepen als verdachte aanmerken.

Belabberde technische mogelijkheden

In de jaren ’90 kwam aan het licht dat de voorloper van de AIVD, de BVD, in Zaanstad een dossier had aangelegd van alle leden van een speeltuinvereniging, omdat één van hen lid was van de CPN, een partij die toen gewoon in de Tweede Kamer zat. ‘Logischerwijs’ was iedereen waar hij mee omging dan ook staatsgevaarlijk, bedacht althans de dienst. In het geniep, zoals het een geheime dienst betaamt, ondernam ze actie.
De speeltuinbestuurders ontdekten langzamerhand dat er iets niet klopte, toen niemand van hen meer aan een baan kwam. Wat eerst toeval leek, bleek iedereen van de vereniging structureel te overkomen. Uiteindelijk kwam de reden bovendrijven: De BVD bleek potentiële werkgevers voor hen te waarschuwen.

Zoiets zou met de huidige staat van de techniek natuurlijk niet meer gebeuren. Of toch wel?

Misschien heb je wel eens gehoord van Facebook. Of Google. Dat zijn de twee grootste bedrijven ter wereld als het gaat om profilering.
Facebook en Google hebben ieder een grotere omzet dan het BNP van 40% van de landen in de wereld, zo groot zijn deze bedrijven.
En hun totale verdienmodel bestaat uit profilering. Niet vanwege terrorisme, maar vanwege reclame. Aan de hand van alles wat je op Facebook of Google doet, stellen deze bedrijven een profiel van je op, en dat verkopen ze aan adverteerders. Dat is waar ze van leven.

Ze zijn vele malen groter dan welke geheime dienst ter wereld ooit zal worden. Hun techniek vele malen verfijnder.

Heb je wel eens reclame gezien op Facebook of onder een dienst van Google?
En? Was die steeds goed op jou toegesneden?

‘De computer maakt geen fouten…’

Ik weet niet hoe het met jou staat, maar Facebook denkt bijvoorbeeld nog steeds regelmatig dat ik graag lid wil worden van PVV pagina’s, zo goed begrijpen ze me. Een vriend die pasgeleden vader werd, en naar luiers zocht, krijgt nu al weken reclame voor Tena Ladies te zien.
De middelen en dus nauwkeurigheid van geheime diensten is niet groter, maar kleiner. De omzet van Facebook was vorig jaar 27 miljard euro. De omzet van de AIVD is dit jaar 227 miljoen, dat is acht duizendste.

Dat is toch ergens ook goed nieuws? Dat geheime diensten met al die mogelijkheden en bevoegdheden nog steeds maar een stel vriendelijke sukkels zijn die maar een beetje aanklooien?

Nee. Als een veiligheidsdienst jou verkeerd profileert kan er meer gebeuren dan dat je de verkeerde reclame krijgt te zien. Het betekent dat je tot verdachte kunt worden verklaard terwijl het totaal onterecht is.
Je kunt op zwarte lijsten terecht komen, waardoor je geen baan, geen huis, geen vakantievlucht, bankrekening of verzekering meer kunt krijgen. En je kunt tegenwoordig als terrorismeverdachte zelfs maanden worden opgesloten zonder vorm van proces.

Een groot probleem is dat ook de mensen van opsporingsdiensten zelf, niet meer beseffen dat algoritmes gewoon maar idiote regeltjes zijn die iemand heeft bedacht, en die helemaal niet hoeven te kloppen. “De computer maakt geen fouten”, denkt men.
Vaak kunnen diensten bovendien helemaal niet zien wélk algoritme iemand tot risico heeft bestempeld, of waarom. En kunnen ze dus ook niet controleren of het wel waar is. En dus ben ik blijkbaar een PVV’er, en heb jij dringend Tena Ladies nodig, en is X staatsgevaarlijk, of we er zelf nu anders over denken of niet.

Schuldig tot het tegendeel bewezen is

Profilering werkt niet met bewijzen van onschuld. Er gaan geen vlaggen of lichtjes bij je naam branden wanneer je waarschijnlijk onschuldig bent. Nee, die gaan branden als er een reden is om extra op je te letten.

Meer data leidt niet tot betere profilering. Integendeel: Hoe meer data er over je is, hoe sneller er een vlag bij je naam komt. Omdat je halal eet, of omdat je iemand kent die bij een speeltuinvereniging zit, of omdat die oude vriend die je pasgeleden weer voor het eerst sinds jaren tegenkwam en toevoegde op Facebook laatst een website van IS bezocht. Omdat je je kind een keer naar de Eerste Hulp hebt gebracht toen het was gevallen. Omdat je vaak spijbelde toen je zelf jong was. Omdat je een tijd ziek bent geweest, of je hebt laten behandelen voor een depressie. Enzovoorts.

Je bent onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Dat is de basis van onze strafwet. Maar profilering werkt precies andersom. Profilering kijkt naar wat afwijkt, en wat afwijkt is verdacht.

Het gekke is dat de basis van onze wet, zo feitelijk in het omgekeerde wordt veranderd: iedereen heeft wel ergens een vlaggetje voor, en een vlaggetje betekent dat je misschien wel schuldig bent. Tot het tegendeel wordt bewezen – en dat terwijl er helemaal niemand is aangesteld die als taak heeft om de onschuld van mensen te bewijzen.

Hoe groter de bevoegdheden en de datastromen waarmee geprofileerd kan worden, hoe groter dus de foutmarge.

De boodschap is duidelijk.

In een samenleving waar je continu in de gaten wordt gehouden, en waar iedereen die afwijkt wordt geprofileerd, ben je simpelweg niet vrij.

Trouwens, weet je wat een ander woord is voor afwijken?
Innovatie.

Maar:

Kunnen we er wel iets tegen doen?

Dit lijkt de belangrijkste vraag als het om privacy gaat.
Heel veel mensen krijgen bij dit onderwerp een gevoel van absolute machteloosheid. Sterker nog, de meesten lachen het weg en zeggen: “ach, privacy, dat is iets van vroeger. Het bestaat gewoonweg niet meer.” Daarna stoppen ze hun vingers in hun oren en doen: “LALALALA”.

Aan de ene kant is dat heel begrijpelijk. Er komt vaak iets technisch bij kijken, waardoor het ingewikkeld lijkt voor een leek.
En vooral: de achteruitgang in privacy is zo enorm massief en snel, dat iedereen het gevoel krijgt dat we in een trein zitten die niet meer valt te stoppen.

Daarbij: we worden voortdurend gepaaid met kraaltjes en lekkers: als je nóg meer van je privacy opgeeft, krijg je van Achmea korting! (Of geen verzekering natuurlijk, als je na bestudering van je data te gevaarlijk blijkt te leven volgens hen.)

Al zou ik het graag anders zien, ik denk dat dit blog weinig invloed heeft op mensen die hun ziel nog aan de duivel zouden verkopen in ruil voor een procentje korting. Die mensen lezen dit blog simpelweg niet, veel te veel moeite.

Maar iets anders is:

Een gevoel van machteloosheid. Daar hebben zowel ik als mijn lezers regelmatig last van. En geen wonder: het gaat hier vaak om heel grote onderwerpen.

Ik kan je zo wel vertellen: als we op Grutjes iets schrijven over privacy is dat een garantie op een enorm laag aantal lezers. Frappant genoeg stijgt het aantal lezers explosief zodra we iets schrijven over de 65 miljoen vluchtelingen in de wereld. Toch voorwaar ook geen klein probleem wat je even in je eentje oplost. En als we schrijven dat de media je op sommige onderwerpen maar wat voorliegen is het qua aantal bezoekers helemaal jackpot.

(Maar nee, we schrijven niet om zoveel mogelijk bezoekers te krijgen, maar omdat we geven om de dingen waarover we schrijven. Zoals je ziet doen we niet aan reclame, de enige inkomsten van Grutjes bestaat uit zo nu en dan een donatie, dus voor het geld en de bezoekersaantallen doen we het niet.)

Oh? Zijn we dan minder machteloos als het om de manier gaat waarop media berichtgeven over vluchtelingen of moslims?

Nee. Waar het om gaat, is dat je ziet dat je iets kunt doen wat zin heeft.

Dat je het concreet maakt voor jezelf, zodat je het kunt pakken. Je weet bijvoorbeeld dat je vluchtelingen kunt zien en aanraken, en, als je dat wil, zou kunnen kiezen om vrijwilligerswerk voor vluchtelingen te doen. Dat maakt dat je makkelijker met het onderwerp uit de voeten kunt. Bij media kun je ook iets doen: je kunt je beter en breder informeren, bijvoorbeeld door de lange lappen tekst op Grutjes te verstouwen.

Of je nu vrijwilligerswerk doet of niet, je brein beseft dat het zou kunnen. Door dingen concreet te maken zorgt je brein dat grote problemen in de samenleving behapbaar voor je worden.

Maar die truc werkt met privacy net zo goed. Je kunt bijvoorbeeld heel makkelijk een paar stappen nemen om je eigen privacy aanmerkelijk te vergroten.
Heb je daarmee het hele privacyprobleem in de samenleving opgelost? Nee. Maar heb je het vluchtelingenopvangprobleem opgelost als je bijvoorbeeld een vluchteling taalles geeft? Nee, ook niet. Maar heeft het dan wel zin? Ja, zeker wel!

Persoonlijke invloed

Ik denk dat onze individuele invloed op beide zaken aan de ene kant beperkt is, maar aan de andere kant verdomd groot kan zijn. Het probleem van privacy lijkt daarbij ongrijpbaarder, maar je kunt er in feite juist makkelijker iets aan doen. Zelfs op landelijk niveau.

Ik heb daar trouwens persoonlijke ervaring mee. Toen ik me in 2013 druk over maakte over de privacy van ZZPers,

Als ZZP’er krijg je een BTW nummer, wat je op je website en facturen moet vermelden. Alleen: dat is gelijk aan je BSN nummer, wat ook op je paspoort staat. En met iemands BSN nummer en een klein aantal makkelijk te vinden persoonsgegevens, kun je identiteitsdiefstal plegen, en zelfs leningen afsluiten op naam van een ander.

en niemand bereid bleek om me te helpen, ben ik gewoon maar op eigen houtje Tweede Kamerleden mails gaan sturen. En verdomd, eentje reageerde. Tweede Kamerlid Astrid Oosenbrug, jawel, van de PvdA die ik hier zo vaak bespreek, pakte het op, en samen schreven we een motie over het onderwerp. Die werd unaniem door de Tweede Kamer aangenomen. (Ehm, ja, ik heb dus mede iets bedacht waar de PVV het mee eens was, dat had ik ook niet zien aankomen…)

Is je invloed dus altijd enorm groot? Nee. Onze motie is aangenomen, maar nog altijd niet uitgevoerd. De staatssecretaris weigert, ondanks herhaalde oproepen van de Kamer. Maar intussen zijn anderen door ons geïnspireerd geraakt. Onder andere juriste Isabelle Wárlám, die een procedure is gestart, en het laatste goede nieuws is dat de Autoriteit Persoonsgegevens een onderzoek is gestart.

“Oh”, denk je nu, “Kamerleden, moties, procedures, autoriteiten, wie denk je wel niet dat ik ben? Daar heb ik toch geen invloed op?”
Wel dus. Ik ben ook maar een doodgewone boerenlul, en ik ben ook gewoon maar begonnen met het sturen van een mailtje.

En dat kan jij nu ook.

Morgen

Morgen, 11-7-2017, vergadert de Eerste Kamer over de Sleepnetwet. Over het massaal tappen van Nederlandse onschuldige burgers. Inclusief het hacken van je telefoon en computer, inclusief het delen van je data met buitenlandse mogendheden. Waarschijnlijk gaan ze direct morgen al stemmen, misschien iets later.

Dit is de laatste kans om de Eerste Kamer te bereiken. Te overtuigen.
Stuur de twijfelaars een mailtje. Dat kun je hier heel makkelijk doen, met de tool die Bits of Freedom daarvoor ontworpen heeft.

Ja, Bits of Freedom heeft ook voorbeeldteksten die je aan kunt passen. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon dit artikel meesturen.

Nog een verdiend naschriftje: Astrid Oosenbrug, het PvdA Kamerlid waar ik de motie over ZZP’ers mee schreef, heeft als enig lid van de coalitiefracties tegen de Sleepnet wet gestemd, dus tegen haar fractie en het voorstel van de minister van haar eigen partij in. Kudos!

Nou die Eerste Kamerleden nog. Ik zeg, go!

Voorzetje

Beste leden van de Eerste Kamer,
In 2015 was er een internetconsultatie over dit wetsvoorstel. Een recordaantal mensen reageerde, meestal woedend. Ik was één van hen. Als je het leuk vindt, kun je mijn reactie hier lezen, voorzien van commentaar over de minimale dingetjes die Plasterk inmiddels aan zijn onzalige voorstel heeft gewijzigd. Wellicht kun je er zinnen uitplukken om Eerste Kamerleden mee om hun oren te slaan.
Ik sluit graag af met de eindzinnen van toen:

Voor u ligt het wetsvoorstel voor de nieuwe wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Neemt u het aan, dan schept u met deze Sleepnet Wet een almachtige geheime dienst en een almachtige minister, die door niemand meer werkelijk gecontroleerd wordt, die overal mag inbreken, nepinformatie mag planten en in elke porie van onze samenleving haar tentakels heeft zitten, of die porie nu iets verdachts doet of niet.

Het wetsvoorstel behelst de grootste privacyschending die maar denkbaar is, zonder dat nut of noodzaak ook maar enigszins aannemelijk is gemaakt, en zonder dat er werkelijk toezicht bestaat. Want nog voor er van toezicht of controle sprake is, mogen alle vergaarde data al onbeperkt met onomschreven buitenlandse mogendheden gedeeld worden.

Het wetsvoorstel hoort maar op één plek thuis, en dat is in de prullenbak, onder een dikke laag excuusbrieven.

 

Bas Thijs
(Geïnteresseerd in een lezing over privacy? Dat kan, laat iets horen!)

 

Credits

Headercollage op basis van
U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 2nd Class Kevin S. O’Brien [Public domain], via Wikimedia Commons
Zera Luther Tanner [Public domain], via Wikimedia Commons
en Plasterk by Marcel Oosterwijk, https://www.flickr.com/photos/wackelijmrooster/5192017171, (CC BY-SA 2.0), https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/

Tentoonstelling privacy: photo by Kai Schreiber (CC by-sa 2.0)

Panopticon: photo by I, Friman [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html), CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/) or CC BY-SA 2.5-2.0-1.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5-2.0-1.0)], via Wikimedia Commons

Geen Sleep.net: (illustratie visboten) by Bits of Freedom, gebruikt met vriendelijke toestemming.

10 gedachten over “Laat jij je door de Sleepnetwet vangen?”

  1. Dank voor de vele berichten. Het mailen had in elk geval zin: de Kamerleden hebben er letterlijk quotes uit gebruikt. Maar het was niet genoeg.

    De wet is er door. Per 1 januari gaat hij in.
    De zoveelste fuck you van de pseudolinkse PvdA plus het stagnatieblok VVD – CDA, naar de gewantrouwde burger.
    De cryptofascisten (PVV) zijn allicht ook voor. Dat was samen een meerderheid. De rest diende ter opvulling.

    Partijen voor sleepnet: VVD, PvdA, CDA, PVV, SGP, CU, 50+, OSF.

    Partijen tegen sleepnet: GL, PvdD, SP, D66.

    Burgers worden voortaan als criminelen behandeld en vanaf 1 januari stelselmatig afgeluisterd. Ook een manier om de gat tussen politiek en burger te dichten…

    Ik ben woedend. Als de wet is ingegaan zullen we kijken wat er juridisch tegen te doen is.

  2. *heeft tranen in zijn ogen*

    Nou, dat was dus de nekslag voor individuele vrijheid in Nederland. Sleepnet, here we come.

    We stonden erbij en keken ernaar… Ongelofelijk.

    1. Helaas. Het is al gebeurd. De wet is aangenomen. Per 1 januari gaat hij in.
      Wel zullen een aantal organisaties nog gaan proberen te procederen tegen de wet. Dat zal jaren gaan duren.

  3. Ik heb een soort van verslag van de vergadering op twitter gelezen.
    Om te huilen. De meest simplistische dooddoeners die je kunt bedenken kwamen voorbij (Hennis en Plastkerk)

    Het is volgens onze regering blijkbaar niet erg belangrijk allemaal.
    Vandaar dat de NOS er ook geen zendtijd aan besteedde…(!?)

    Opmerkelijk dat veel organisaties tegen zijn zoals het College voor de Rechten van de Mens, en het sleepnet mogelijk in Strijd is met Europese wetgeving, maar dat het toch niet controversieel genoeg is voor de demissionaire kliek in Den Haag om de beslissing uit te stellen tot na de formatie.
    Als dit niet.., was dan wel??

    Het gaat in Nederland op vele gebieden al lang niet meer om de wil van het volk, maar om de agenda. Met medewerking van de (grote) Media.

    (Goed Stuk)

  4. We zijn hiermee een erkend facistisch land geworden. En nog een dictatuur 24ook. Nexit krijgt een nieuwe betekenis, n.l. weg uit Nederland. Een voordeel: als al die “vluchtelingen” en gelukszoekers erachter komen dat ze 24/7 bespied worden zijn ze zo vertrokken.

    1. Thea, de enige reden dat ik je reactie doorlaat is omdat ik dan kan zeggen dat we hier niet gediend zijn van dit soort racistische klotenzooi. Misschien moet je eens opzoeken wat ‘fascisme’ eigenlijk betekent, wat de geschiedenis is van fascisme en vluchtelingen, en waarom het Vluchtverdrag überhaupt ooit tot stand gekomen is: jawel, om gevluchte slachtoffers van fascisme weer een thuis te geven.

      Blijkbaar is dit artikel gedeeld op een paar extreemrechtse conspiracy pagina’s. Ik zag al wat voorbij komen op een FB pagina die daarnaast antisemitische shit deelde over de Protocollen van Sion.
      Ik zou zeggen: kruip terug in je hol, blijf van mijn teksten af, je gaat ze toch niet begrijpen. Hier moet je niet zijn, ik heb ook geen nieuwe hersens voor je.

      1. En wat is het toch met racisten en nationalisten dat ze hun eigen moedertaal maar niet willen leren spellen. “Facistisch land”? “24ook”?
        Integreer toch godverdomme eindelijk eens, in plaats van te klagen over anderen.

  5. UPDATE
    Een groep studenten is een poging begonnen om een referendum te houden tegen de Sleepnet wet.

    Big brother is watching you! Niet alleen mag de overheid vanaf januari massaal mensen afluisteren die niet eens verdacht worden, ze mogen ook je apparaten hacken en informatie delen met buitenlandse diensten zoals die van Turkije. Dit allemaal met minimale controle. Steun de referendum aanvraag en deel deze ook, er zijn 10.000 handtekeningen nodig!
    Meer info op https://sleepwet.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *